Odniesienie do Samuela I 22:17

וַיֹּ֣אמֶר הַמֶּ֡לֶךְ לָרָצִים֩ הַנִּצָּבִ֨ים עָלָ֜יו סֹ֥בּוּ וְהָמִ֣יתוּ ׀ כֹּהֲנֵ֣י יְהוָ֗ה כִּ֤י גַם־יָדָם֙ עִם־דָּוִ֔ד וְכִ֤י יָֽדְעוּ֙ כִּֽי־בֹרֵ֣חַ ה֔וּא וְלֹ֥א גָל֖וּ אֶת־אזנו [אָזְנִ֑י] וְלֹֽא־אָב֞וּ עַבְדֵ֤י הַמֶּ֙לֶךְ֙ לִשְׁלֹ֣חַ אֶת־יָדָ֔ם לִפְגֹ֖עַ בְּכֹהֲנֵ֥י יְהוָֽה׃ (ס)

I rozkazał król hajdukom, którzy stali przy nim: Przystąpcie, a wymordujcie kapłanów Wiekuistego, albowiem i oni pomagali Dawidowi, a jakkolwiek wiedzieli, że uciekł, nie zawiadomili mnie! Nie chcieli jednak słudzy króla podnieść ręki swej, aby się rzucić na kapłanów Wiekuistego. 

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB

BDB